Του Διαμαντή Σεϊτανίδη
Το δημοτικό συμβούλιο της Νέας Φιλαδέλφειας- Νέας Χαλκηδόνας, ζει τις πιο σκοτεινές του ώρες. Οι πρακτικές, οι μέθοδοι και ο τρόπος που ο πρόεδρος του, Γιώργος Πάνος, διευθύνει τις εργασίες του, θυμίζουν χρυσαυγίτικες, αν όχι ναζιστικές πρακτικές. Ένας απολυταρχικός, φανατικός και χωρίς ηθικό ανάστημα πρόεδρος, έχει οδηγήσει τις συνεδριάσεις του οργάνου σε πλήρη απαξίωση και εξευτελισμό. Κι αυτό αποτελεί ντροπή για την πόλη.
Εδώ δεν μιλάμε για πολιτικές διαφορές. Εδώ μιλάμε για ζητήματα ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ αξιοπρέπειας. Εάν ζητείται από ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ πολίτη ο λόγος όχι επί πολιτικού, αλλά επί ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ζητήματος, η πιο στοιχειώδης δημοκρατική υποχρέωση ενός προέδρου, που ΣΕΒΕΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, είναι να του επιτρέπει να εξηγήσει σε τι συνίσταται το προσωπικό ζήτημα. Δεν λέμε ντε και καλά να αποδεχθεί ότι υπάρχει προσωπικό ζήτημα. Αλλά ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ. Και μετά, ένας ελάχιστα ευφυής πρόεδρος, θα μπορούσε με την πλειοψηφία του να το απορρίψει. Αλλά κανείς δικτατορίσκος, κανένας κρυφοΕΣΑτζής που δεν σέβεται την ελάχιστη προσωπική αξιοπρέπεια του άλλου, δεν διαθέτει αυτή την ελάχιστη ευφυία. Αυτά "παραείναι δημοκρατικά" για έναν αυταρχικό και -επαναλαμβάνω- χωρίς ηθικά ερείσματα άνθρωπο, όπως αποδεικνύει συνεχώς ότι είναι ο Γιώργος Πάνος.
Οι αναίτιες κραυγές του, το κουρέλιασμα του κανονισμού, η αδυναμία του να διατηρήσει την ψυχραιμία του ακόμα και στις πιο ήπιες στιγμές των συνεδριάσεων, μετατρέπουν πλέον το Γιώργο Πάνο σε παράγοντα που κατακρημνίζει ολόκληρη τη Δύναμη Πολιτών στη λαϊκή συνείδηση. Δεν μπορεί μια δημοτική παράταξη που θέλει να λέγεται αριστερή και δημοκρατική, να ανέχεται αυτό το κουρέλιασμα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, να ανέχεται την άρνηση σε έναν πολίτη να εξηγήσει γιατί αισθάνεται ότι θίγεται όχι πολιτικά, αλλά ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ.
Επαναλαμβάνω για να είμαστε ξεκάθαροι, εσείς που με διαβάζετε κι εγώ που γράφω δημόσια: Δεν μιλάμε για πολιτικές διαφορές. Μιλάμε για ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ δημοκρατική ευαισθησία να εξηγήσει κάποιος σε τι συνίσταται το προσωπικό του ζήτημα. Ούτε αυτή την ελάχιστη ευαισθησία δεν διαθέτει ο Γιώργος Πάνος. Το ελάχιστο αίτημα δημοκρατίας, εξαλείφεται σε ένα δημοτικό συμβούλιο με αυτόν τον πρόεδρο.
Ο Γιώργος Πάνος είναι το ίδιο πρόσωπο, που από ανείπωτο προσωπικό κόμπεξ αρνήθηκε να τηρηθεί ενός λεπτού σγιή στη μνήμη του Γιώργου Λιόση, ο οποίος προσέφερε επί 15ετία και πλέον, πολλά στην τοπική ενημέρωση, μόνον και μόνο γιατί δεν άρεσαν στον κ. Πάνο τα όσα έγραφε ο μακαρίτης. Ο σημερινός πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου έχει προκαλέσει πολλές φορές την αντιπολίτευση, μιλώντας πάνω στις εισηγήσεις των μελών της, διακόπτοντάς τους, αφαιρώντας τους το λόγο ή αρνούμενος να τους τον δώσει. Είναι το ζωντανό παράδειγμα του αντιδημοκρατικού αυταρχισμού, της διολίσθησης σε πρακτικές Χρυσής Αυγής. Και φυσικά είναι ζωντανό παράδειγμα μιας παντελώς ανύπαρκτης ευφυίας, καθώς περιπίπτει συνεχώς από (πώς να το πω, κομψά; Ας το πω έτσι:) τρυφηλότητα σε τρυφηλότητα...
Φυσικά, δεν έχω απαίτηση από έναν άνθρωπο των ικανοτήτων του Γιώργου Πάνου να αντιληφθεί ότι αυτό που δικτατορικά μου στέρησε την ώρα του δημοτικού συμβουλίου, θα το αναπτύξω με άνεση μέσα από την Αλήθεια, μπροστά σε πραγματικό ακροατήριο (αναγνωστήριο) κι όχι μπροστά στις κενές από πολίτες, καρέκλες του δημοτικού συμβουλίου (θα το κάνω σε ξεχωριστή ανάρτηση). Δεν έχω τέτοιες απαιτήσεις, αλίμονο. Μέχρι το να κραυγάζει, χωρίς κανένα λόγο στο δημοτικό συμβούλιο, μέχρι εκεί φτάνει ο άνθρωπος. Τι να κάνουμε; Άντε να ακούσουμε, το πολύ- πολύ κανένα "εγέρθητο", όπως θάλεγε κι ο φίλος του ο "Καιάδας", ως εκεί...
Ο προκλητικά δικτατορικός τρόπος που ο σημερινός πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου "διευθύνει" τις εργασίες του σώματος, απορρίπτεται με πάταγο από την τοπική κοινωνία, απόδειξη ότι στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου ΔΕΝ ΠΑΡΙΣΤΑΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣ. Αν θέλουν να δουν πρακτικές όμοιες με εκείνες του Γιώργου Πάνου, κάθονται σπίτι τους και βλέπουν τη "Λίστα του Σίντλερ". Δεν χρειάζεται να έλθουν στο δημοτικό συμβούλιο.
Ο Γιώργος Πάνος αποτελεί όνειδος για τη δημοκρατική παράδοση αυτής εδώ της πόλης. Γι αυτό, ο αγώνας μας για να αποκαλύψουμε και στον τελευταίο πολίτη της Φιλαδέλφειας και της Χαλκηδόνας το πραγματικό του, χρυσαυγίτικο πρόσωπο θα είναι ανυποχώρητος. Ως το τέλος.
Στον καθ όλα ΑΝΑΞΙΟ πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου, που ακούει στο όνομα Γιώργος Πάνος, αφιερώνουμε το παρακάτω τραγούδι με υπογράμμιση στον τελευταίο του στίχο: Δεν θα περάσει ο φασισμός. Όσο κι αν προσπαθούν οι νοσταλγοί του, που πολύ θα ήθελαν να κρυφτούν, αλλά η σβάστικα που έχουν μέσα τους, δεν τους αφήνει.-