Του Διαμαντή Σεϊτανίδη
Τον τελευταίο καιρό επιχειρείται από διάφορες πλευρές μια πολύπλευρη στρέβλωση της αντιπαράθεσης πάνω σε κορυφαία, κεντρικά θέματα της περιοχής μας.
Φωνές που όχι μόνο δεν κρύβουν, αλλά διαλαλούν την αριστερή τους προέλευση και τοποθέτηση, πέραν των θέσεών τους για το γήπεδο ή για την κοινωνική ζωή της πόλης, εμπλέκουν και ορισμένοι εξ αυτών επιχειρούν να ταυτίσουν όσους κινούνται ή διατυπώνουν έναν λόγο από αστική σκοπιά, με αποφάσεις της Δικαιοσύνης, και παράλληλα με δήθεν υποταγή σε εντέχνως μη προσδιοριζόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα, με μόνο κατονομαζόμενο τον Δημήτρη Μελισσανίδη.
Ο σκοπός είναι σαφής στα μάτια καθενός που έχει μια πολιτική εμπειρία: Να ταυτιστούν στη λαϊκή συνείδηση της τοπικής κοινής γνώμης, ο αστικός τρόπος ζωής με την «καταστροφή της πόλης» μέσω του γηπέδου της ΑΕΚ, αλλά και με τις καταδίκες των Τομπούλογλου και Τριανταφύλλου.
Λυπούμαι, αλλά αυτή η τακτική πρώτον δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα και δεύτερον δηλητηριάζει την τοπική μας ζωή, τη συνύπαρξη μέσα στην πόλη μας ανθρώπων με διαφορετική αντίληψη της πορείας που πρέπει να έχει η χώρα και φυσικά η περιοχή μας.
Ας γίνω πιο συγκεκριμένος: Όσοι επικαλούνται γενικώς και αορίστως «επιχειρηματικά συμφέροντα», οφείλουν να εξειδικεύσουν τις αναφορές τους: Ποιους εννοούν; Γιατί αν δεν μας πουν ποιους ΑΚΡΙΒΩΣ εννοούν, τότε προφανώς ψαρεύουν σε θολά νερά με ύποπτους σκοπούς. Εννοούν τον κάθε επιχειρηματία της πόλης, ο οποίος ασφαλώς έχει τα δικά του συμφέροντα;
Να το πουν!
Εννοούν τον Μελισσανίδη; Δηλαδή θέλουν στ’ αλήθεια να μας πείσουν ότι ο Μελισσανίδης (το αριστερό παρελθόν του οποίου εντέχνως αποκρύπτουν) ο οποίος περιλαμβάνεται στο παγκόσμιο top100 της λίστας των πλοιοκτητών, που διαχειρίζεται δισεκατομμύρια ευρώ, δολάρια κλπ είναι διατεθειμένος να χάνει χρόνο (που μπορεί να αξιοποιήσει επικερδώς εκεί από όπου έχει βγάλει τα πολλά χρήματά του) να υφίσταται ταπεινώσεις, να πολώνεται με τον κάθε δημοτικό σύμβουλο της πόλης μας, για ποιον ακριβώς λόγο; Για να βγάλει πόσα; Πόσα χρήματα μπορεί να κερδίσει ο σημερινός Μελισσανίδης από την ΑΕΚ, που δεν μπορεί να τα κερδίσει με τις άλλες ασχολίες του στον ίδιο χρόνο;
Αυτά τα απολύτως λογικά ερωτήματα, χρειάζονται απαντήσεις. Σαφείς, τεκμηριωμένες απαντήσεις, για να πειστούμε, τέλος πάντων, κι εμείς που δεν βλέπουμε γιατί ένας δισεκατομμυριούχος που συνεχίζει να βγάζει πολλά χρήματα κάθε μέρα, εμπλέκεται σε μια τοπική σύγκρουση για το γήπεδο της ΑΕΚ.
Εγώ θα πω καθαρά τη γνώμη μου, όπως πάντα. Θεωρώ ότι όσοι αντιτίθενται στο γήπεδο, δεν θέλουν καθόλου γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ή θέλουν ένα γήπεδο μιας ομάδας επιπέδου Αχαρναϊκού, Μανδραϊκού ή Πέρα Ταταούλων. Κι είναι πολύ πιο έντιμο να βγουν και να πουν με θάρρος «ξέρετε κάτι; Εγώ δεν θέλω καθόλου γήπεδο ή θέλω ένα μικρό γηπεδάκι», παρά να κατηγορούν αορίστως και αναποδείκτως «επιχειρηματικά συμφέροντα», χωρίς να τα κατονομάζουν. Ο τρόπος "αγιοποίησης" του Πογιέτ, αμέσως μόλις απομακρύνθηκε από την ΑΕΚ, είναι εύγλωττος
Να μας πουν, λοιπόν, ποια είναι τα επιχειρηματικά συμφέροντα στα οποία αναφέρονται, και ποια ΑΚΡΙΒΩΣ συμφέροντα έχουν από το γήπεδο. Διότι εδώ, κινδυνεύουμε να ξεχάσουμε τα αυτονόητα: Οι επιχειρηματίες της πόλης, αυτονόητα έχουν συμφέροντα από τη λειτουργία του γηπέδου. Αυτούς εννοούν; Τους μαγαζάτορες της πόλης; Τότε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ κι έχουν συμφέροντα από το γήπεδο, τότε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ και περιμένουν να αυξήσουν τον κύκλο εργασιών τους από το γήπεδο.
Για να τελειώνουμε με αυτό: Στην αστική Δημοκρατία το επιχειρείν είναι αυτό που παράγει πλούτο, από τους φόρους αυτών που δραστηριοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα αμείβονται και οι υπόλοιποι του δημοσίου και μια στοιχειώδης κοινωνική υπευθυνότητα υπαγορεύει σεβασμό και αναγνώριση σε αυτούς τους ανθρώπους.
Πάμε, τώρα, στην περίεργη εμπλοκή πολιτικής και δικαιοσύνης.
Να ξεκινήσουμε από τα αυτονόητα: Ο Τομπούλογλου και ο Τριανταφύλλου δικάστηκαν και καταδικάστηκαν. Άσκησαν έφεση και είναι ελεύθεροι. Αυτό απεφάνθη –ως τώρα- η Δικαιοσύνη. Κι αφού είναι ελεύθεροι, μπορούν να δρουν μέσα σε μια κοινωνία. Αυτό που τους επέτρεψε η Δικαιοσύνη, ποιος αισθάνεται ότι έχει κάποιου είδους «θεία» φώτιση ώστε να τους το απαγορεύσει; Δεν θέλετε να ταυτίζεστε μαζί τους; Μην πάτε στις εκδηλώσεις στις οποίες εκείνοι θα παρευρίσκονται ή θα διοργανώνουν. Άλλοι, μπορεί να θέλουν να πηγαίνουν. Αυτό έχει πολιτική διάσταση; Δηλαδή η «δεξιά» έχει καταδίκους και άθλιες πρακτικές κι η «αριστερά» είναι το φως το ανέσπερο; Τις απολύσεις στην Τυποεκδοτική τις ξεχάσατε; Την αμαύρωση προσώπων από τους σκληρούς κομματικούς μηχανισμούς αριστερών κομμάτων επί δεκαετίες της ξεχάσατε; Σε ποιους μιλάτε; Σε αδαείς; Θέλετε να με κάνετε να αρχίσω να απαριθμώ περιπτώσεις ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ προσωπικής αποδόμησης αριστερών αγωνιστών από κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς; Θέλετε να θυμηθώ τη συμπεριφορά του ΚΚΕ στον Σάββα Σταματιάδη; Είναι αυτές οι μέθοδοι που τελευταίως έχουν εμφανιστεί στην πόλη, τρόπος πολιτικής αντιπαράθεσης; "Εσύ είσαι κατάδικος" κι "εσύ είσαι οπαδός της Κούβας", είναι πολιτική αντιπαράθεση;
Προσωπικά πιστεύω ότι το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί στη δημόσια εικόνα του Τομπούλογλου, συνέβη την εβδομάδα 24-30 Δεκεμβρίου 2013. Η επιχείρηση πολιτικοποίησης της δικαστικής του περιπέτειας είναι μια ενσυνείδητη στρέβλωση του πολιτικού διαλόγου, η οποία απλώς δεν θα περάσει.
Η δεξιά, η αριστερά, το γήπεδο, ο Βασιλόπουλος, ο Γεωργαμλής, ο Αράπογλου κι όλοι όσοι εμπλέκονται στα δημόσια πράγματα σε οποιοδήποτε πεδίο (κεντρική πολιτική σκηνή, αυτοδιοίκηση, σύλλογοι στην κοινωνία κλπ) θα κρίνονται και θα αντιπαρατίθενται με πολιτικά κριτήρια και μόνον. Στρεψοδικίες όπως η εμπλοκή του γηπέδου με ατεκμηρίωτες μομφές ή η θολή άμβλυνση των ορίων μεταξύ πολιτικής και δικαιοσύνης, απλώς προδίδουν έλλειψη επιχειρημάτων και πολιτικό φτωχοπροδρομισμό. Κι η "Αλήθεια" θα είναι σταθερά απέναντι.-