Αναμνήσεις...

Δημοσιεύτηκε στις 18/09/2019 στην κατηγορία Σχόλια  |  δεν υπάρχουν σχόλια

του Διαμαντή Σεϊτανίδη

 

«Ευτυχώς, ξεχνάμε» λένε οι γιατροί. Δηλαδή, αν το μεταφράσουμε στη γλώσσα του σήμερα «απελευθερώνουμε χώρο στο σκληρό δίσκο» του μυαλού μας ώστε να τον καλύψουμε με νέες εμπειρίες, νέες γνωριμίες, νέες γνώσεις.

 

Έτσι, πολλά γεγονότα, πρόσωπα, καταστάσεις του παρελθόντος, αφού για πολλά χρόνια παρέμειναν στις χαμηλές πτέρυγες της συνείδησης, σιγά- σιγά διολισθαίνουν προς τη λησμονιά.

 

Όχι απότομα. Σιγά- σιγά. Αρκεί, πολλές φορές, ένα απλό ερέθισμα, μια σκέτη αναφορά σε κάτι, μια επισήμανση, ακόμα κι ένα υπονοούμενο, ώστε να αρχίσει αυτό το θαύμα που λέγεται «ανθρώπινο μνημονικό» να ανακαλεί τα ξεχασμένα, παρατημένα, ίσως λησμονημένα data άλλων εποχών, και να τα φέρνει ολοζώντανα μπροστά του. Και μετά, να απορεί: «Μα, πώς και είχα καιρό να θυμηθώ το τάδε», «βρε παιδί μου τέτοιος καλός άνθρωπος ο δείνα και χρόνια ολόκληρα δεν τον έχω φέρει στο μυαλό μου», τέτοια.

 

Τα γράφω όλα αυτά, γιατί υπήρξα κι εγώ τις τελευταίες μέρες πρωταγωνιστής μιας τέτοιας ανάκλησης στη μνήμη». Πράγματα που κόντευα τελείως να ξεχάσω, μου ξανάρθαν ανάγλυφα στο μυαλό, όταν διάβασα ένα σχόλιο εδώ μέσα, στην “Αλήθεια”.

 

Κάποιοι τύποι άρχισαν να γράφουν ότι επειδή δεν είμαι όλο γλύκες και μπράβο με τον Βούρο, είμαι, λέει, «αντιΑΕΚτζής». Καλά, προφανώς δεν θα ασχοληθώ με κάθε παπάντζα που λέει το κάθε χάπατο, εννοείται. Αλλά κάποιος άλλος είχε την καλοσύνη να απαντήσει με το σχόλιο που μου προκάλεσε το κύμα των αναμνήσεων. «Θυμάμαι», έγραψε, «τον Διαμαντή να πουλάει φελιζόλ έξω από το γήπεδο της ΑΕΚ...». Του απάντησα, τον ευχαρίστησα για την αναφορά και του ζήτησα να μου προσδιορίσει την ταυτότητά του, καθώς πίστευα ότι κανείς δεν το θυμάται αυτό το κομμάτι της ζωής μου, αλλά εκείνος δεν επανήλθε.

 

Επανήλθαν όμως οι αναμνήσεις. Η ατέλειωτη προετοιμασία, η αγορά των φελιζόλ και των νάιλον κίτρινων καλυμμάτων με τον Δικέφαλο Αετό επάνω, από μια επιχείρηση στη Μεταμόρφωση. Η προσπάθεια να πείσω τον πατέρα μου να μου δανείσει το αυτοκίνητό του για να μεταφέρω τα ελαφριά μεν, αλλά ογκώδη πακέτα με τα «μαξιλαράκια». Η δυσκολία στην αρχή να βάζω γρήγορα εκατοντάδες -και στα ντέρμπι χιλιάδες- φελιζόλ μέσα στις νάιλον σακουλίτσες, να τα ξαναδένω, και να μεταφέρω πέντε- έξι ή και περισσότερους “πύργους” από φελιζόλ προς πώληση γύρω από την Αγία Τριάδα. Οι “μάχες” με άλλους πωλητές για το ποιος θα πιάσει την καλύτερη θέση και ποιος θα αναγκαστεί να μετακινηθεί γιατί γύρω του βρίσκονταν 5-6 ανταγωνιστές του. Η μέριμνα να είμαι εφοδιασμένος με μπόλικα κέρματα για να μπορώ να δίνω ρέστα και το κολλητηλίκι με τους περιπτεράδες της περιοχής, αν τυχόν και ξέμενα, να με διευκολύνουν. Η άγρια χαρά όταν επέστρεφα με άδεια χέρια και γεμάτες τσέπες (4-5 κιλά νομίσματα, όχι αστεία) στο σπίτι. Κι άλλα πολλά...

 

Κυρίως, όμως, η αναφορά αυτή του άγνωστου φίλου μου ξανάφερε στη μνήμη το πρόσωπο του ανθρώπου που με “έμπασε” στο πρώτο μου αυτό -ας το πω έτσι- “επάγγελμα”. Ενός συμμαθητή μου, ενός καταπληκτικού παιδιού, που η μοίρα το κτύπησε πολύ άσχημα.

 

Του Σταμάτη Κιουρτσόγλου.

 

Ο Σταμάτης ξεκινούσε κάθε μέρα από το σπίτι του στην Ανθέων, έστριβε στη Μαιάνδρου, περνούσε έξω από το δικό μου, και μαζί ανεβαίναμε από Τυάννων και Αγκύρας (νυν Γεωργίου Παπανδρέου) προς την πλατεία Κωνσταντινουπόλεως. Περνούσαμε από τα “καυδιανά δίκρανα” της σύγκρουσης Λουκιδέλη- Τουρφαντόγλου (αυτά είναι για τους πολύ γείτονες, οι λίγο πιο μακριά δεν τα ήξεραν αυτά), καλημερίζαμε τον Παπαζωγράφο στα “Βαρδούσια” και τον Παπαδόπουλο στα σχολικά είδη (δίπλα στο σημερινό mama goose), παίρναμε τσιχλίτσες από το περίπτερο λίγο πριν το σχολείο (υπάρχει ακόμα) και μπαίναμε στη μεγάλη αυλή.

 

Αυτή η δουλειά, επί χρόνια. Ως τη δευτέρα Λυκείου.

 

Ο Σταμάτης Κιουρτσόγλου ήταν η προσωποποίηση του ήρεμου ανθρώπου. Ποτέ μου δεν τον είδα αγχωμένο, θορυβημένο, ανάστατο. Ό,τι και να συζητούσαμε, ό,τι και να συνέβαινε, εκείνος φορούσε το μόνιμο, θαρρείς, χαμόγελό του, μισοέκλεινε τα μάτια και έλεγε «εντάξει, μωρέ, και τι έγινε;»

 

Πουλούσε μαξιλαράκια στην ΑΕΚ κάμποσο καιρό πριν μου το πει. Κάποια μέρα με ρώτησε αν με ενδιαφέρει να με “μπάσει” στη δουλειά. Τον ρώτησα τι και πως, δεν ήθελα και πολύ, και είπα το “ναι”. Ψαρωμένος στην αρχή, δίπλα στον Σταμάτη, μετά ξεθάρρεψα και, όταν εκείνος υποχρεωτικά βγήκε από τη δουλειά, αισθανόμουν ότι έπρεπε να τον αναπληρώνω εγώ. Αργότερα, έμπασα για λίγο στη δουλειά και τον Ηλία.

 

Μια μέρα ο Σταμάτης Κιουρτσόγλου δεν πέρασε να με πάρει για το σχολείο. «Άρρωστος», υπέθεσα, χωρίς να μου περνά από το μυαλό πσόσο τραγικά δίκιο είχα. Δεν πέρασα από το σπίτι του, υπέθεσα ότι αύριο- μεθαύριο θα ερχόταν, τότε ούτε κινητά υπήρχαν ούτε βάιμπερ. Δεν ήλθε και τη δεύτερη μέρα. Και την τρίτη. Και την επόμενη εβδομάδα. Τότε θυμήθηκα να ανησυχήσω. Ρώτησα την Καιτούλα την ξαδέλφη του, που έμενε απέναντί μας (και ακόμα μένει). Έτσι έμαθα ότι όντως ήταν άρρωστος, αλλά βαρύτερα, πολύ βαρύτερα από μια ίωση.

 

Τον ξαναείδα λίγους μήνες αργότερα. Στο κεφάλι του δεν υπήρχαν τα πλούσια μαύρα μαλλιά του, αλλά μόνο ένα χνούδι. Είχε πάρει κάμποσο βάρος και δεν ήταν εύκολο να πηγαίνει σχολείο, καθώς του είχαν αφαιρέσει το ένα πόδι, μήπως και γλιτώσει. Ακόμα, όμως ο Σταμάτης Κιουρτσόγλου είχε στο πρόσωπό του εκείνη τη γαλήνη, το μόνιμο χαμόγελο, το “δεν πειράζει, προχωράμε” ύφος του. Έψαχνε, όπως πάντα, ένα αστείο, ακόμα και μικρό, ίσως όχι και τόσο καλόγουστο, για να ξεσπάσει σε γέλια. Γελούσε, άρα ζούσε ο Σταμάτης.

 

Αργότερα οι πατερίτσες έγιναν καροτσάκι αναπηρικό. Είχε πάρει κι άλλα κιλά. Το χαμόγελο ήταν εκεί, στη θέση του -πρώτα πρέπει να βγήκε η ψυχή του και μετά το χαμόγελό του-, αλλά το πρόσωπο είχε «φέξει». Ρωτούσε για το σχολείο, για τα μαξιλαράκια, «ρε συ, το άλλο το έμαθες;» και πέταγε ένα αστείο, αφορμή για να γελάσουμε.

 

Ο Σταμάτης Κιουρτσόγλου δεν πρόλαβε να τελειώσει το σχολείο. Είχε γελάσει πάρα πολύ μέχρι τα 17 του, είχε αψηφήσει πάρα πολλά από αυτά που σε χαλάνε καθημερινά. Είχε γράψει, όπως λέμε, τα χιλιόμετρά του, αυτά που η ζωή έχει προσδιορίσει για τον καθένα μας, χωρίς να το ξέρουμε. Μια μέρα, αντί για το πάντα χαρούμενο και κεφάτο πρόσωπό του, είδα το όνομά του στο χαρτί της κολόνας: «Τον πολυαγαπημένο μας κλπ κλπ...».

 

Αν γράφω αυτό το κείμενο, είναι γιατί από τότε δεν είχα παρά μόνο μια ή δυο φορές το ερέθισμα να επαναφέρω στη μνήμη μου αυτόν τον παλιό μου φίλο. Έναν αληθινά Καλό Άνθρωπο. Ένα παιδί που με συμπλήρωνε στα νιάτα μου και που ίσως το συμπλήρωνα κι εγώ. Ένα παιδί που είχαμε πολλά πράγματα που μπορεί να μας χώριζαν, τίποτε όμως από αυτά δεν στάθηκε ούτε μια στιγμή ανάμεσά μας. Μια αγνή, παιδική, ανυπόκριτη φιλία, που κάθε μέρα γινόταν και πιο σταθερή.

 

Το πρόσωπο και τις αναμνήσεις από τον Σταμάτη Κιουρτσόγλου επανέφερε στη μνήμη μου η αναφορά του άγνωστου φίλου για τα “φελιζόλ” στο γήπεδο της ΑΕΚ. Ευτυχώς, δεν τον ξέχασα. Ας είναι αναπαυμένη η ψυχή του, εκεί που είναι...

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 

Τι θα κάνετε με τις οφειλές σας στο δημόσιο κύριε Βούρο;

 

Πώς προέκυψε η νέα δημοτική Αρχή της πόλης...

 

Ενημέρωση την τελευταία στιγμή για διανομή τροφίμων από το κοινωνικό παντοπωλείο

 

Η Πολιτών Πολιτεία απαντά στη Δύναμη Πολιτών- Και διαβάζει την «Αλήθεια»

 

ΑΥΤΟ είναι προγραμματική συνεργασία, κύριοι της δημοτικής Αρχής

 

Χαμός! Στριμωγμένος στη γωνία ο Γρετζελιάς- Νέος αντιδήμαρχος ο Τάσος Κωνσταντινίδης

 

Κωνσταντινίδης: «Γιατί έγινα αντιδήμαρχος του Βούρου»

 

Κάτι μου λείπει- Προς συνάντηση Βούρου Γρετζελιά- Όλο το παρασκήνιο

 

Ανεξαρτητοποιήθηκε ο Γιάννης Ουσταμπασίδης

 

Τι είπε (μάλλον...) ο Γιάννης Βούρος στους εργαζόμενους

 

Κανονίζει συναντήσεις χωρίς φανερή ατζέντα ο Βούρος

 

«Καφενές» στο Δημαρχείο με τον Κουτσάκη αναπληρωτή δημάρχου...

 

Η Μικρασία στις καρδιές μας...

 

Τίποτα...

 

Εμείς κάνουμε κουμάντο...

 

Γκρίνιες, τριβές και παράπονα στην «Πολιτών Πολιτεία» για την κατανομή των αρμοδιοτήτων 

 

Γράψτε την άποψή σας

δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...

Προσθέστε το σχόλιό σας

Ονοματεπώνυμο ή ψευδώνυμο  
Το e-mail σας (προαιρετικό - δεν δημοσιεύεται)  
Το σχόλιό σας

Ροή ειδήσεων

Δυο ανακοινώσεις του δήμου επιβεβαιώνουν: Ο Βούρος περιφρονεί τους Φιλαδελφειώτες και Χαλκηδονιώτες

Πολιτικά παράλυτη και άβουλη η διοίκηση Βούρου και στη νέα διαπαραταξιακή για το άλσος

Διαχειριστική για το Άλσος: Τα 3 ολέθρια λάθη του Γιάννη Βούρου

Ούτε ο Γρετζελιάς συμμετέχει στη διαπαραταξιακή

Σύμβουλοι: Πρέπει να ενημερωθούν φορείς & πολίτες- Βούρος: Τι «διαβουλεύσεις» μου λέτε τώρα...

Βαριά μομφή Σερετάκη στη διοίκηση Βούρου για το Άλσος: «Μας φέρατε έργο κατά παραγγελία»

Βασιλόπουλος για διαχειριστική: Απαραίτητη η ενημέρωση των πολιτών

Βούρος και δημοτικό κατεστημένο κρατούν στο σκοτάδι τους πολίτες για τη διαχειριστική του Άλσους

Όλα καλά κι όλα ωραία...

Αν είσαι δήμαρχος στο «Ζεφύρι», γράφεις τους νόμους εκεί που ξέρεις...

Δύναμη Πολιτών: Ντροπή! Ο Βούρος δίνει συνέντευξη στον υπάλληλό του...

Αυτή είναι η άποψη του Γιάννη Βούρου για την «ενημέρωση» των πολιτών

«Αχτύπητο δίδυμο» Μαναράκη- Τριανταφυλλόπουλου στην Κεντρική Επιτροπή Παλαιών Προσκόπων

Η οικογένεια Παπαδουκάκη ευχαριστεί...

Κορονοϊός και στο 2ο Γυμνάσιο Νέας Φιλαδέλφειας

Δημοφιλέστερα άρθρα

«Πρωταθλήτρια» στον κορονοϊό η πόλη μας- Ο δήμος «τον ύπνο του δικαίου...»

«Αχτύπητο δίδυμο» Μαναράκη- Τριανταφυλλόπουλου στην Κεντρική Επιτροπή Παλαιών Προσκόπων

Οι φασίστες ξαναχτύπησαν τα γραφεία της τοπικής Νέας Δημοκρατίας

Αν είσαι δήμαρχος στο «Ζεφύρι», γράφεις τους νόμους εκεί που ξέρεις...

Κορονοϊός και στο 2ο Γυμνάσιο Νέας Φιλαδέλφειας

Αυτή είναι η άποψη του Γιάννη Βούρου για την «ενημέρωση» των πολιτών

Θετικό δείγμα κορονοϊού και στο 3ο δημοτικό Νέας Φιλαδέλφειας

Νεκρός άνδρας βρέθηκε έξω από το νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου

Σφοδρή επίθεση Τομπούλογλου στη διοίκηση για τη θλιβερή πρωτιά σε κρούσματα covid19

Όλα καλά κι όλα ωραία...

Δύναμη Πολιτών: Ντροπή! Ο Βούρος δίνει συνέντευξη στον υπάλληλό του...

Βούρος και δημοτικό κατεστημένο κρατούν στο σκοτάδι τους πολίτες για τη διαχειριστική του Άλσους

Η πόλη απαιτεί απαντήσεις κύριε Βούρο...

Κρούσμα κορονοϊού σε εκπαιδευτικό του 8ου δημοτικού- Ποιο τμήμα κλείνει

Σύμβουλοι: Πρέπει να ενημερωθούν φορείς & πολίτες- Βούρος: Τι «διαβουλεύσεις» μου λέτε τώρα...

Η Αλήθεια Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Τελευταία σχόλια

Δυο ανακοινώσεις του δήμου επιβεβαιώνουν: Ο Βούρος περιφρονεί τους Φιλαδελφειώτες και Χαλκηδονιώτες
Xρήστης: Μystery train
Η σημερινή διοίκηση, με τους φανερούς και «κρυφούς» συμπαίκτες της, έφτασε στα όριά της. Οι ασχολούμενοι χρόνια με την τοπική πολιτική σκηνή...

Πολιτικά παράλυτη και άβουλη η διοίκηση Βούρου και στη νέα διαπαραταξιακή για το άλσος
Xρήστης: ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΣ
Λοιπόν αγαπητά μου φιλαράκια ,έχετε διαβάσει τα > του Νίκου Τσιφόρου .Το συνιστώ το βιβλίο ανεπιφύλακτα . Θα κάνετε καινούργιο συκώτι απο τ...

Βασιλόπουλος για διαχειριστική: Απαραίτητη η ενημέρωση των πολιτών
Xρήστης: NIKOS C.
Ρουλη κακως το παλευεις. Ολοι μπορουν να γινουν και να ξαναγινουν δημαρχοι. Εσυ εχεις τελειωσει. Πρωτα απο το κομμα σου και μετα απο τη πολη...

Σύμβουλοι: Πρέπει να ενημερωθούν φορείς & πολίτες- Βούρος: Τι «διαβουλεύσεις» μου λέτε τώρα...
Xρήστης: ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΣ
Άντε λοιπόν κάντε την ενημέρωση ,αφού όλοι ''κόπτεστε'' για εμάς .Όσον αφορά τον ''αντιρρησία της ενημέρωσης ''να τον καλέσετε και αυτόν να ...

Βασιλόπουλος για διαχειριστική: Απαραίτητη η ενημέρωση των πολιτών
Xρήστης: ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΣ
Ωραία ! Άντε λοιπόν μαζέψτε τον κόσμο .Τί κάθεστε και μονολογείτε ! Μήπως πάλι μιλάμε για φρού φρού και αρώματα ? Ωραία η ατάκα σας .Περιμέν...

Διαχειριστική για το Άλσος: Τα 3 ολέθρια λάθη του Γιάννη Βούρου
Xρήστης: ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΣ
Μήπως πρέπει κάποιος να μαζέψει τον κόσμο κάπου ,πχ Πνευματικό Κέντρο ΄'και να μας τα πείτε όλα αυτά με το Νι και με το Σίγμα ? Έτσι για να ...

Βούρος και δημοτικό κατεστημένο κρατούν στο σκοτάδι τους πολίτες για τη διαχειριστική του Άλσους
Xρήστης: ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΣ
Όχι κύριοι δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα .Για τους εν ενεργεία δημοτικούς άρχοντες κανένα σχόλιο .Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗς ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΩΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ?...

Ούτε ο Γρετζελιάς συμμετέχει στη διαπαραταξιακή
Xρήστης: ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΣ
Αφού δεν είναι ΝΟΜΙΜΗ όπως γράφτηκε και δηλώθηκε ,γιατί οι υπόλοιποι συμμετέχουν? Δηλαδή ο Νόμος (ποιός είναι ?) είναι μέν "παράνομος"' αλλά...

Οι φασίστες ξαναχτύπησαν τα γραφεία της τοπικής Νέας Δημοκρατίας
Xρήστης: Ανώνυμος
@ 19/02/2021 14:39 Πράγματι! Της συμφοράς! Όπως και τα αφηγήματα του Γεωργαλά που μηρυκάζεις....

Οι φασίστες ξαναχτύπησαν τα γραφεία της τοπικής Νέας Δημοκρατίας
Xρήστης: Διαμαντής Σεϊτανίδης
Πρώτον ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση του διαλόγου- εγώ ευθύνομαι που άργησα να ανεβάσω σχόλια, αλλά αυτόν τον καιρό... τέλος πάντων αφήστ...

Οι φασίστες ξαναχτύπησαν τα γραφεία της τοπικής Νέας Δημοκρατίας
Xρήστης: ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
Καλά σου γράφει ο Ανώνυμος (17/02/2021 23:18) κυρ-Διαμαντή. Υπερασπίζεσαι όσους είναι εναντίον της ΕΣΣΔ παραβλέποντας ότι ολόκληροι λαοί τη...

Οι φασίστες ξαναχτύπησαν τα γραφεία της τοπικής Νέας Δημοκρατίας
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
Διαβάζοντας γενικότερα την επικαιρότητα, λέτε αυτοί που έκαναν ό,τι έκαναν, να έριξαν τις μολότωφ για το θέμα που έχει προκύψει με τον Λιγνά...

Όλα καλά κι όλα ωραία...
Xρήστης: Στο σύμπαν του καρακαηδόνα όλα ονειρεμένα σαν παραμύθι
Πήρε κάπου το μάτι μου, σε ένα ημιθανές τοπικό σάϊτ, από αυτά που τους ρίχνεις κάνα κλικ από λύπηση μπας και δουν κάναν αναγνώστη, τον τίτλο...

Οι φασίστες ξαναχτύπησαν τα γραφεία της τοπικής Νέας Δημοκρατίας
Xρήστης: Εκτός Γραμμής
(συνέχεια) Η διαφορά είναι και αντιληπτή και τεράστια. Αρκεί να μεταφέρει την φράση στις συνθήκες του εμφυλίου και να επιχειρήσει να δει τι ...

Οι φασίστες ξαναχτύπησαν τα γραφεία της τοπικής Νέας Δημοκρατίας
Xρήστης: Εκτός Γραμμής
@ Διαμαντής Σεϊτανίδης (17/02/2021 20:58) Διαφωνούμε αγαπητέ και μάλιστα αρκετά (αν και προτιμώ το έχουμε διαφορετικές απόψεις και οπτική)....

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©