Ιδεολογική η μάχη για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας

Δημοσιεύτηκε στις 23/12/2015 στην κατηγορία Παρεμβάσεις  |  δεν υπάρχουν σχόλια

Του Εμ. Οικονομίδη

 

Την ταινία “V for Vendetta” προφανώς και την έχουν δει, ή έστω έχουν ακούσει για αυτή οι περισσότεροι από εκείνους που… σεργιανίζουν γύρω μας, προσπαθώντας να υπερνικήσουν τη διαρκή ανασφάλεια παρόντος και μέλλοντος, την οποία κινητροδότησε η βαθιά, σύνθετη και πολυεπίπεδη κρίση των τελευταίων ετών.

 

Μια κρίση που… στόχευσε διάνα έναν λαό βαθιά συναισθηματικό, παραδομένο εκ των προτέρων στον ψυχισμό και τα “θέλω” της καρδιάς, όπως είναι ο δικός μας, εύλογα εις βάρος της λογικής και της οργανωμένης σκέψης.

 

Παραφράζοντας άλλωστε τον Γιάνη Βαρουφάκη, θα έλεγε κανείς ότι η κρίση είναι κατά ένα μεγάλο μέρος ανατροφοδοτούμενη λόγω της εθνικής μελαγχολίας που διερχόμαστε συλλογικά αλλά και ατομικά, με αποτέλεσμα να αδυνατούμε να βρούμε “Ground Zero” για το εθνικά αναγκαίο “restart”.

 

Επιστρέφοντας στη μεγάλη οθόνη… είναι προφανές ότι ο Hugo Weaving ως “V”, στην ομώνυμη ταινία, μας χάρισε μια ατάκα διαχρονικής αντοχής και προσαρμοστικότητας. Το νόημα της οποίας περνάει από γενιά σε γενιά, τουλάχιστον για εκείνους που έχουν το θάρρος να προσπεράσουν τον αδιόρθωτο ρομαντισμό της καρδιάς, και να… ζητήσουν τη βοήθεια της λογικής.

 

“Οι ιδέες είναι αλεξίσφαιρες”… Από την εποχή του Γκάι Φωκς, πολύ… παλαιότερα μάλλον, και στη συνέχεια μέχρι το τρέχον παρόν. Και φυσικά το “σενάριο” θα συνεχιστεί.

 

Γιατί, λίγα πράγματα είναι αντίστοιχα συναρπαστικά με τη σελίδα της μονότονης καθημερινότητας που γυρίζει μια ιδέα ο καιρός της οποίας έχει έρθει. Η δύναμη αυτής της ιδέας.

 

Στην Ελλάδα της κρίσης, όπως επιβεβαιώθηκε από την προσέλευση περίπου 400.000 πολιτών στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, η κοινωνική βάση της Κεντροδεξιάς παραμένει μια από τις πιο συνεπείς συνισταμένες. Έστω και με την προσθήκη “περαστικών”, δηλαδή ψηφοφόρων άλλων κομμάτων, που για τους δικούς τους λόγους θέλησαν να συμμετάσχουν και να επηρεάσουν την εκλογή αρχηγού σε μια πολιτική παράταξη την οποία… δεν θα ψηφίσουν στις επόμενες εθνικές εκλογές. Τα υπόλοιπα… χαριτωμένα είναι για ρομαντικούς και αφελείς.

 

Η Νέα Δημοκρατία λοιπόν οδηγείται σε δεύτερο ημίχρονο για την ανάδειξη του νέου προέδρου της, σε μια αναμέτρηση η οποία έχει ξεκάθαρα χαρακτηριστικά: Είναι ιδεολογική και ταξική. Όποιος από τους Βαγγέλη Μεϊμαράκη ή Κυριάκο Μητσοτάκη εκλεγεί, θα είναι το “μέσο-μήνυμα” του πολιτικού προσανατολισμού που θα αποκτήσει η Νέα Δημοκρατία ως ηγέτιδα παράταξη της Κεντροδεξιάς. Και στο δικό του πολιτικό, ιδεολογικό και ταξικό αποτύπωμα, θα σχηματίζεται η σκιά της “επιθετικής” ή άνευρης προσπάθειας συγκρότησης μιας πλατιάς κοινωνικής πλειοψηφίας, αντίστοιχης με εκείνης που έφερε το 2004 στην εξουσία τον Κώστα Καραμανλή.

 

Η εμπειρία μας έχει διδάξει ότι οι πολιτικές μάχες και η συγκρότηση μεγάλων πλειοψηφιών, κερδίζονται με αφετηρία τον χώρο που, ιστορικά προσδιορίζεται ως Κέντρο, και τις τελευταίες δεκαετίες, πιο συγκεκριμένα μετά την Πτώση του Τείχους, προσέλαβε το αποτύπωμα ταυτότητας του μεσαίου χώρου.

 

Με αφετηρία τον μεσαίο χώρο, είναι περισσότερο εύκολη και αποτελεσματική η αμφίπλευρη διεύρυνση, τόσο προς τα αριστερά όσο και προς τα δεξιά του πολιτικού φάσματος. Κάθε άλλη αφετηρία, λειτουργεί στρεβλωτικά, αλλοιώνει το μήνυμα που εκπέμπεται και περιορίζει το ακροατήριο στόχευσης.

 

Αφήστε που διευκολύνει τις… πιρουέτες, δηλαδή το ξεστράτισμα από την κεντρική ιδεολογική και πολιτική γραμμή, με προφανή επίπτωση την αναίρεση της αξιοπιστίας προς τους πολίτες.

 

Μια πρόχειρη περιγραφή της αναμέτρησης Μεϊμαράκη-Μητσοτάκη, κοντοστέκεται και εστιάζει στη διαχρονική “διαφορετικότητα” καραμανλικών και μητσοτακικών. Πολλοί πιστεύουν ότι στη σημερινή εποχή τέτοιοι διαχωρισμοί είναι αναχρονιστικοί και ξεπερασμένοι.

 

Φυσικά κάνουν λάθος. Επειδή υποτιμούν ότι η διαχρονικότητα ενός πολιτικού “brand”, εξαρτάται και επηρεάζεται από τη σπονδυλική στήλη των ιδεών που πρεσβεύει, και από το πόσο συμβατές με την κοινωνία είναι οι ιδέες αυτές.

 

Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης ξεκίνησε από την πολιτική οικογένεια του μητσοτακισμού, και έφτασε να εκφράζει σήμερα όσους ασπάζονται τον καραμανλισμό ως αξιακό κώδικα και πολιτική αισθητική.

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποτελεί την πιο μοντέρνα εκδοχή του πολιτικού μοντέλου και της κιβωτού ιδεών του μητσοτακισμού, διανθισμένα τα παραπάνω με δράσεις συμβατές με την ψηφιακή εποχή.

 

Με το συγκεκριμένο δίδυμο, είναι διασφαλισμένη η αποτροπή διάσπασης της Νέας Δημοκρατίας, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που η δεξιά πλατφόρμα, μειοψηφική αλλά θορυβώδης, βρήκε ήδη στέγη ή σπεύδει να φλερτάρει ανοιχτά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

 

Η πολιτική ενότητα της Νέας Δημοκρατίας ωστόσο, δεν συνεπάγεται και αντίστοιχη κοινωνική δυναμική. Την τελευταία θα την… υιοθετήσει, μονάχα στην περίπτωση που βρει το θάρρος να διεκδικήσει την κοινωνική πλειοψηφία δίνοντας τη μάχη των ιδεών απέναντι στον λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Και κάπως έτσι, φτάνουμε στο… δια ταύτα: Ποιών ιδεών; Ποιές ιδέες μπορούν να προσφέρουν σε μια κοινωνία σε βαθιά κρίση και ψυχολογική ανασφάλεια, το φιλικό ισοδύναμο που θα πείσει τους πολίτες να γυρίσουν την πλάτη στον Αλέξη Τσίπρα (στον ΣΥΡΙΖΑ το έχουν κάνει… προ πολλού);

 

Ποιές ιδέες δεν θα προκαλέσουν “σοκ και δέος”, δεν θα τρομάξουν, δεν θα προσφέρουν στον διαχρονικό λαϊκισμό της Κεντροαριστεράς το βολικό άλλοθι της “αναλγησίας του φιλευθερισμού”;

 

Ποιές ιδέες θα επιτρέψουν στους πολίτες να δουν πρακτική βελτίωση στη ζώσα καθημερινότητά τους, αντί να χάνονται στη μετάφραση… εγχειριδίων για ιδεολογικά ρεύματα, και να περιμένουν σε ένα αβέβαιο, μακρινό μέλλον, τη θετική αύρα που θα κινητροδοτήσουν οι αναγκαίες για την Ελλάδα μεταρρυθμίσεις;

 

Ποιές ιδέες θα επιτρέψουν στη μεσαία τάξη και… κάτω, να αισθάνεται τη Νέα Δημοκρατία και ευρύτερα την Κεντροδεξιά ως φιλόξενο λιμάνι; Ως το σπίτι αυτών των ανθρώπων που δοκιμάζονται από την κρίση περισσότερο από κάθε άλλον;

 

Το Συντηρητικό Κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας κατάφερε να κλείσει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας τον μπλερισμό, και να κυριαρχήσει πολιτικά, όταν βρήκε έναν “Τόρι Μπλερ”, σαν τον Ντέιβιντ Κάμερον, και όταν ο σημερινός Υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Όσμπορν παραμέρισε τις ιαχές για την “οικονομία της αγοράς”, ώστε να βρει χώρο για μέτρα κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης.

 

Η γερμανική Κεντροδεξιά, ακόμη και στη βαριά σκιά της λιτότητας που επέβαλαν στην (υπόλοιπη) Ευρώπη η Άνγκελα Μέρκελ και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, έχει μπολιάσει τα “παραδοτέα” των κυβερνητικών πεπραγμένων της με επαρκείς δόσεις κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης.

 

Η Κεντροδεξιά στη Γαλλία, η Κεντροδεξιά του Σαρκοζί, του Ζιπέ και του Φιγιόν, δεν σταμάτησε ποτέ να επιχειρεί να προσαρμόσει τους κανόνες της αγοράς στις ανάγκες των ανθρώπων. Όχι το αντίθετο.

 

Ο “συμπονετικός φιλελευθερισμός”, ως επικρατούσα στρατηγική των Βρετανών συντηρητικών, εξελίχτηκε στην πολιτική πρακτική που επέτρεψε στη συγκεκριμένη πολιτική οικογένεια να κυριαρχήσει στην Ευρώπη, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της κρίσης.

 

Η… άλλη ανάγνωση του φιλελευθερισμού, όσο ορθή κι αν είναι στη θεωρητική προσέγγισή της, αδυνατεί πολλές φορές να χαράξει την κοινωνικά αναγκαία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον κυνισμό.

 

Δεν μπορεί λοιπόν εκ των πραγμάτων να κερδίσει την πλειοψηφία της κοινωνίας, επειδή η κοινωνία αισθάνεται ότι δεν την ακούει. Επειδή, η συγκεκριμένη ανάγνωση του φιλελευθερισμού έχει συνηθίσει να κινείται σε ένα “ανεξάρτητο πλαίσιο”, επιδεικνύοντας πολλές φορές… βαρηκοϊα σε σχέση με το τι πραγματικά συμβαίνει στην κοινωνία.

 

Μια βαρηκοϊα που εξελίσσεται σε κώφωση, λόγω ταξικής… χωροταξίας. Όταν δηλαδή η μεσαία και κατώτερη τάξη, κοιτάζει δίπλα, γύρω και πίσω της, και δεν βλέπει εκπροσώπους της συγκεκριμένης προσέγγισης του φιλελευθερισμού. Διαπιστώνει ότι την κοιτάζουν… αφ’ υψηλού. Και κάπου εκεί, το παιχνίδι χάνεται. Όπως και οι εκλογές…

ysterografa

Γράψτε την άποψή σας

δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...

Προσθέστε το σχόλιό σας

Ονοματεπώνυμο ή ψευδώνυμο  
Το e-mail σας (προαιρετικό - δεν δημοσιεύεται)  
Το σχόλιό σας

Ροή ειδήσεων

Στα 95 του...

Κύριοι της διοίκησης, δώστε επιτέλους μια απάντηση...

Για γέλια... Η διοίκηση αναβάλλει τη λογοδοσία- παρωδία την τελευταία στιγμή

Την αναβολή του συμβουλίου- λογοδοσία δημάρχου ζητεί η Δύναμη Πολιτών- Γιατί διαφωνούμε

Ο Καραγκιόζης και το Κοινωνικό Οδοντιατρείο

Σε μια πόλη που όλα διχάζουν, υπάρχει και κάτι- κάποιος που ενώνει

Γεωργαμλής: Ελεύθερη η πρόσβαση δημοσιογράφων και καμερών στη λογοδοσία

Θέλετε να μας τρελάνετε κύριε δήμαρχε;

Το πραγματικό πρόβλημα με τον 3ο βρεφονηπιακό σταθμό

Θερινό camp και 3ος βρεφονηπιακός οξύνουν τις κόντρες στους κόλπους του δημοτικού κατεστημένου

Δήμος Πεντέλης: Καθημερινή ενημέρωση για κινδύνους πυρκαγιάς! Εδώ, χαλαράααα...

Νέο «φρούτο»: Δημοτικό Συμβούλιο «κεκλεισμένων των θυρών»

Σήμερα Δευτέρα το νέο διαδικτυακό τουρνουά του ΣΟΝΦ

Ο Σαραντόπουλος πιθανότερος νέος γραμματέας του δήμου - Το παρασκήνιο με Γεωργαμλή- Πλάτανο

Δράσεις των Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας

Η Αλήθεια Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Τελευταία σχόλια

Για γέλια... Η διοίκηση αναβάλλει τη λογοδοσία- παρωδία την τελευταία στιγμή
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
Έλα, ρε Κώστα, μπαίνεις κι εδώ; Αλήθεια, γαύροι τις φύτεψαν; Φυτέψτε όμως κι εσείς κάτι......

Για γέλια... Η διοίκηση αναβάλλει τη λογοδοσία- παρωδία την τελευταία στιγμή
Xρήστης: Κωστάκη μας διασκεδάζεις με τις μπουρδολογίες σου
@17:53 Απο συνωμοσιολογίες μας έχετε χορτάσει. Χαρακτηριστικό όλων των βλακόμουτρων ολελέδων....

Στα 95 του...
Xρήστης: "ΚΟΥΜνΜΟΥΝΙ"
Σε έχω καταλάβει. Είσαι κρυπτοκομμουνιστης. Εξ ου και η κριτική στον Βουρο...

Για γέλια... Η διοίκηση αναβάλλει τη λογοδοσία- παρωδία την τελευταία στιγμή
Xρήστης: Κώστας
@19:46 Ρώτα τους φίλους σου τους γαύρους ποιος τι φύτεψε εκεί... και επίσης ρώτα τα τσακάλια της ελληνικής αστυνομίας πως τις βρήκαν... Δε...

Για γέλια... Η διοίκηση αναβάλλει τη λογοδοσία- παρωδία την τελευταία στιγμή
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
Διάβασα εν όψει τελικού κυπέλλου ποδοσφαίρου ότι στο Άλσος φυτεύτηκαν μολοτωφιές......

Ο Καραγκιόζης και το Κοινωνικό Οδοντιατρείο
Xρήστης: Μία σερενάτα για τη μικρή Ρενάτα
Έχει πολλούς πρωταγωνιστές θεάτρου σκιών εκεί μέσα και συναγωνίζονται. Κορυφαίος όλων πάντως το... "κολλητήρι". Ο... εξωδικάκιας θιασώτης τη...

Ο Καραγκιόζης και το Κοινωνικό Οδοντιατρείο
Xρήστης: Ανώνυμος
Σωστός! Ολόσωστος! Η κατάρα της τοπικής πολιτικής ζωής είναι η ιδιοκτησιακή αντίληψη για το δημόσιο χώρο. Οι μεν το χρησιμοποιούσαν και για...

Ο Καραγκιόζης και το Κοινωνικό Οδοντιατρείο
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
Έχουμε δήμαρχο κανονικό κατσαπλιά. Όχι αστεία. Μπουκάρει και χωρίς εισαγγελέα, και χωρίς απόφαση δημοτικού συμβουλίου. Το τελευταίο, δηλαδή ...

Ο Καραγκιόζης και το Κοινωνικό Οδοντιατρείο
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
Πείτε την αλήθεια, κε Σεϊτανίδη. Είχατε πάει κι εσείς για γιόγκα στο Κοινωνικό Οδοντιατρείο....

Ο Καραγκιόζης και το Κοινωνικό Οδοντιατρείο
Xρήστης: "ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ"
1. Δεν έχω ακούσει απολύτως τίποτα για γιόγκα. 2. Η διοίκηση μπορεί να αποδείξει ότι ο εν λόγω χώρος χρησιμοποιείτο για γιόγκα; 3. Για ό,τι...

Νέο «φρούτο»: Δημοτικό Συμβούλιο «κεκλεισμένων των θυρών»
Xρήστης: @ Μόνο ντροπή (08/07/2020 11:21)
Καθε μερα φαινεται το μαυρο προσωπο σας. Λεφτα να μαζευεις εσυ που σε τρια χρονια θα εισαι παλι αεργος....

Σε μια πόλη που όλα διχάζουν, υπάρχει και κάτι- κάποιος που ενώνει
Xρήστης: ΕΛΛΗ ΚΑΡΑΚΟΥΛΗ
Τιμή που, αναμφισβήτητα, του αξίζει! Για το ήθος του, την ευγένειά του, τη λαμπρή αθλητική σταδιοδρομία του, την αξιοπρεπή παρουσία του στα ...

Το πραγματικό πρόβλημα με τον 3ο βρεφονηπιακό σταθμό
Xρήστης: Γερακίνα
Τί ωραία που τα λέτε κυρ. Διαμαντή μου !! "Τρεις το λάδι, τρεις το ξύδι, έξη το λαδοξυδο" που λέει και ο λαός μας !!! Από το πάτε, από κε...

Γεωργαμλής: Ελεύθερη η πρόσβαση δημοσιογράφων και καμερών στη λογοδοσία
Xρήστης: Ntatsis Konstantinos
Η προθεσμία έχει ήδη παρέλθει (μέχρι τέλος Ιουνίου). Τα υπόλοιπα σχόλια όσο είναι ανώνυμα θα παραμένουν αναπάντητα. Η διόρθωση ας διαλέξει τ...

Ο Σαραντόπουλος πιθανότερος νέος γραμματέας του δήμου - Το παρασκήνιο με Γεωργαμλή- Πλάτανο
Xρήστης: Κώστας
@11:24 Πούλα και πούλο... 26 Ιουλίου προάγγελος του λαμπρού μέλλοντος της περιοχής μας! ...

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©