Σάββατο πρωί με έξι ώρες Μπετόβεν (video)

Δημοσιεύτηκε στις 24/10/2015 στην κατηγορία Μουσική  |  δεν υπάρχουν σχόλια

Ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν μετέτρεψε την κλασική μουσική σε κάτι μεγαλύτερο, τολμηρότερο και πιο μεγαλεπήβολο από ποτέ.

 

Και το εκπληκτικό σ’ αυτό το επίτευγμα είναι ότι το κατάφερε όντας θεόκουφος. Ο Μπετόβεν ήταν μόλις 26 ετών όταν άρχισε να χάνει την ακοή του, αλλά συνέχισε να συνθέτει για πάνω από τριάντα χρόνια.

 

Δεν υπάρχει άλλο τέτοιο κατόρθωμα στην ιστορία της τέχνης. Σαν να ήταν τυφλός ο Μικελάντζελο, αλλά παρά ταύτα να ζωγράφιζε την Καπέλα Σιστίνα. Δυστυχώς, η κώφωση δεν μετριάσε την άγρια διάθεση του Μπετόβεν. Όσο έχανε την ακοή του, οι κρίσεις θυμού γίνονταν ανεξέλεγκτες και τα ξεσπάσματα του όλο και πιο παράλογα. Κι όμως, όσο πιο παράξενη η συμπεριφορά τόσο πιο θεσπέσια η μουσική.

 

Γιατί δεν γίνεσαι Βόλφγκανγκ;

 

Ο 13χρονος Λούντβιχ Ο Μπετόβεν γεννήθηκε σε οικογένεια μουσικών στη Βόννη της Γερμανίας. Ο πατέρας του ο Γιόχαν, τενόρος στην τοπική Αυλή και ελαφρώς αλκοολικός, αδιαφόρησε για τη γέννηση του γιου του το 1770 και δεν του έδωσε καμία σημασία, μέχρι που ανακάλυψε ότι το αγοράκι είχε ενστικτώδες μουσικό χάρισμα.

 

Ο Γιόχαν θυμόταν το παράδειγμα της πρώιμης επιτυχίας του Μότσαρτ κι έτσι αποφάσισε ότι και η δική του φήμη μπορούσε να στηριχθεί στους εύθραυστους ώμους του γιου του. Ενώ όμως ο μικρός Λέοπολντ Μότσαρτ ήταν ένας εύθυμος εκμεταλλευτής, ο πιτσιρικάς Γιόχαν Μπετόβεν ήταν ένας σκληρός και βίαιος νταής. Οι γείτονές δεν ξέχασαν ποτέ την εικόνα του μικρού Λούντβιχ να κλαίει πάνω από το πιάνο. Κι όταν δεν έπαιζε πιάνο, μελετούσε Ιστορία της Μουσικής ή μάθαινε βιολί.

 

Λίγες ήταν οι μέρες που ο Λούντβιχ δεν κατέληγε κλειδωμένος στο υπόγειο ή δαρμένος με βούρδουλα. Οι μέθοδοι του πατέρα του Γιόχαν ήταν κτηνώδεις αλλά αποτελεσματικές: από την ηλικία των 10 ετών, ο Λούντβιχ κατείχε εγκυκλοπαιδική γνώση της μουσικής θεωρίας και εξαίρετες ικανότητες στον πιάνο.

 

Επειδή όμως δεν είχε πολύ χρόνο για το σχολείο, ήταν φριχτός στην ορθογραφία και κακός στην αριθμητική. Όταν έγινε 11 ετών, εγκατέλειψε οριστικά το σχολείο. Μεγάλοι δάσκαλοι, μικρά μαθήματα Ο Γιόχαν δεν κατάφερε να κάνει το γιο του διάσημο παιδί-θαύμα, αλλά το ταλέντο του Λούντβιχ κέρδισε την προσοχή αριστοκρατών της περιοχής και το 1787 κάποιοι προστάτες των τεχνών τον έστειλαν στη Βιέννη για να μαθητεύσει κοντά στον Μότσαρτ.

 

Ο ντροπαλός 17χρονος γνώρισε τον δάσκαλο, αλλά πριν αρχίσουν τα μαθήματα, έφτασε στη Βιέννη το νέο ότι η μητέρα του Μπετόβεν ήταν βαριά άρρωστη. Ο νεαρός μουσικός έφτασε στο σπίτι του εγκαίρως για να δει τη μητέρα του να πεθαίνει.

 

Δεν επέστρεψε στη Βιέννη: οι δύο νεότεροι αδελφοί του χρειάζονταν φροντίδα κι ο πατέρας τους ήταν εντελώς άχρηστος γι’ αυτό. Μέσα σε λίγα χρόνια, ο Γιόχαν Μπετόβεν είχε καταλήξει τόσο αναξιόπιστος στη δουλειά του, που οδηγήθηκε σε πρόωρη σύνταξη και λάμβανε το μισό ποσό, ενώ το άλλο μισό πήγαινε στον Λούντβιχ για να φροντίζει τα αδέλφια του.

 

Μόλις το 1792 κατάφερε ο Μπετόβεν να επιστρέψει στη Βιέννη, όπου, με τη βοήθεια ενός πλούσιου σπόνσορα, έκανε μαθήματα με τον Γιόζεφ Χάιντν. Εδώ όμως απογοητεύτηκε: θεώρησε ότι ο Χάιντν δεν τον εκπαίδευε με τη δέουσα πυγμή, ενώ ο Χάιντν ενοχλήθηκε από την έπαρση του 22χρονου. Όχι ότι ο Μπετόβεν χρειαζόταν πολλή εκπαίδευση.

 

Το 1795 έκανε το ντεμπούτο του με το Δεύτερο κονσέρτο για πιάνο, ενώ το 1800 παίχτηκε η Πρώτη Συμφωνία. Η Βιέννη είχε πια ένα νέο 30χρονο αστέρι. Εξαίσιες συνθέσεις, απαίσιες συνθέσεις Τότε ήταν που οι φίλοι του Μπετόβεν παρατήρησαν ότι απέφευγε τις κοινωνικές συγκεντρώσεις. Ο Χάιντν σχολίασε ότι δεν τον επισκεπτόταν καθόλου κι ένας επισκέπτης στο διαμέρισμα του Μπετόβεν παραξενεύτηκε που βρήκε το πιάνο ξεκούρδιστο.

 

Ο Μπετόβεν ήξερε πολύ καλά τι συνέβαινε: είχε χάσει σταδιακά την ακοή του και δεν άκουγε τίποτε απολύτως. Επίσης είχε κι άλλα προβλήματα υγείας, όπως κοιλιακές κράμπες, περιοδική διάρροια και συχνούς πονοκέφαλους. Ήταν τόσο δυστυχισμένος που σκέφτηκε να αυτοκτονήσει. Το μόνο που τον εμπόδισε ήταν η ένθερμη πίστη στην τέχνη του.

 

Το φθινόπωρο του 1802, ενώ έμενε στην κωμόπολη Χάλιγκενσταντ, περιέγραψε τι τον κράτησε ζωντανό: “Μου φαινόταν αδύνατο να αφήσω τον κόσμο μέχρι να προσφέρω όλα όσα ένιωθα ότι βρίσκονταν μέσα μου”, έγραψε στη Διαθήκη του Χάιλιγκενσταντ, όπως είναι γνωστό το κείμενο, που γράφτηκε ως επιστολή στους αδελφούς του αλλά παρέμεινε κλεισμένο στο γραφείο του για το υπόλοιπο της ζωής του.

 

Μετά τη νέα απόφαση, ο Μπετόβεν έσφυζε από ενέργεια και ιδέες. Η Τρίτη, ή “Ηρωική” Συμφωνία ήταν αρχικά αφιερωμένη στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, μέχρι που εκείνος αποφάσισε να εισβάλει στην Αυστρία. Ήταν τόσο επαναστατική που η ορχήστρα συχνά διέκοπτε τις πρόβες από τη σύγχυση, ενώ οι κριτικοί έβρισκαν το έργο “παραξένο”. Το κοινό επίσης διαμαρτυρόταν για τη διάρκεια του έργου.

 

Η “παραξενιά” του Μπετόβεν δεν περιοριζόταν στις μουσικές του εκκεντρικότητες. Συνέθετε καλύτερα ενώ περπατούσε κι έτσι έγινε γνωστός στην πόλη ως κάποιος που έπαιρνε τους δρόμους, κουνώντας τα χέρια και βρυχώμενος μουσικά σπαράγματα, αδιάφορος για τις ορδές περίεργων παιδιών που τον ακολουθούσαν. Ποτέ δεν έμεινε πολύ καιρό στο ίδιο μέρος. Στη Βιέννη μετακόμισε τουλάχιστον σε σαράντα διαμερίσματα και κάποτε συντηρούσε ταυτόχρονα τέσσερα σπίτια.

 

Ήταν και ακατάστατος: ένας επισκέπτης στο διαμέρισμα του το 1809 τον βρήκε να ζει στο “πιο βρόμικο, πιο ακατάστατο μέρος που μπορεί να φανταστεί κανείς”. Πάνω στις καρέκλες βρίσκονταν πιάτα με αποφάγια και πεταμένα ρούχα. Το πιάνο και το γραφείο δίπλα του ήταν γεμάτα με μισοτελειωμένες παρτιτούρες. Και κάτω από το πιάνο βρισκόταν ένα γεμάτο δοχείο νυχτός. Ούτε εμφανισιακά ήταν ελκυστικός. Τα ρούχα του ήταν τόσο σχισμένα και βρόμικα που οι φίλοι του, αηδιασμένοι, πότε πότε του αγόραζαν καινούρια.

 

Μελαχρινός στα νιάτα του, τώρα είχε γίνει κάτωχρος απ’ την αρρώστια. Το πρόσωπό του ήταν γεμάτο σπυριά και τα γκρίζα μαλλιά του όρθια. Αντονί Μπρεντάνο Δεν είναι καθόλου απορίας άξιο που τα μέλη του ωραίου φύλου δεν ανταπέδιδαν το ένθερμο ενδιαφέρον του. Ο Μπετόβεν είχε την κακή συνήθεια να ερωτεύεται μη διαθέσιμες γυναίκες, συνήθως ανώτερης τάξης και κατά κανόνα  παντρεμένες.

 

Ο μεγαλύτερος έρωτάς του έχει αποκτήσει μυθικές διαστάσεις, αφού τον γνωρίζουμε χάρη σ’ ένα γράμμα που δεν ταχυδρομήθηκε, απευθυνόμενο στην “Αθάνατη αγαπημένη”. Η ταυτότητά της αμφισβητείται, αλλά σήμερα οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι ήταν η Αντονί Μπρεντάνο, σύζυγος ενός τραπεζίτη από τη Φρανκφούρτη. Ντελικάτη και κομψή, η Αντολί λάτρευε τον Μπετόβεν. “Περπατά σαν θεός εν μέσω θνητούς,” έγραφε. Αλλά παρέμενε πιστή στον άντρα της.

 

Η όποια οδύνη του Μπετόβεν μετριαζόταν ίσως από τη σκέψη ότι ένας ανεκπλήρωτος έρωτας είναι κάτι πιο ρομαντικό από μία σύζυγο που τον υποχρέωνε να βάζει τα άπλυτα στο καλάθι. Τελευταίες συμφωνίες και ασυμφωνίες Όταν ο αδελφός του Μπετόβεν, Κασπάρ, έπαθε φυματίωση, ο συνθέτης αποφάσισε να πάρει την κηδεμονία του γιου του, Καρλ, ο οποίος έφτασε στην ενηλικίωση με συναισθηματικά τραύματα. Ο Μπετόβεν δεν τον άφηνε στιγμή και, όταν ο Καρλ ανακοίνωσε ότι θα γινόταν στρατιωτικός, ο κηδεμόνας του ξέσπασε σε τέτοιες άγριες κρίσεις που ο σπιτονοικοκύρης του αναγκάστηκε να τους διώξει. Ο συνθέτης τον ήθελε μουσικό.

 

Το 1826, ο Καρλ δεν άντεξε κι αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι. Κι όμως γλίτωσε. Η μία σφαίρα αστόχησε και η άλλη μπήκε στο κρανίο χωρίς να πειράξει τον εγκέφαλο. Ο Καρλ βγήκε από το νοσοκομείο αποφασισμένος να τραβήξει το δρόμο του και μπήκε αμέσως στο στρατό. Οι φίλοι του Μπετόβεν τον έβλεπαν να καταρρέει. Υπήρξε μια ανακωχή, όταν ο αδελφός του Μπετόβεν, Γιόχαν, τους κάλεσε να μείνουν στο εξοχικό του μέχρι να αρχίσει η υπηρεσία του Καρλ. Όταν μπήκε το φθινόπωρο, ο Γιόχαν ζήτησε από τον αδελφό και τον ανιψιό του να φύγουν από το σπίτι.

 

Οι δύο άνδρες ταξίδεψαν σε ανοιχτή άμαξα και κοιμήθηκαν σ’ ένα πανδοχείο χωρίς θέρμανση, παρ’ όλο το δριμύ κρύο. Όταν πια ο Μπετόβεν έφτασε στη Βιέννη, ψηνόταν απ’ τον πυρετό και είχε πνευμονία. Ποτέ δεν ανάρρωσε, απλώς συνέχισε να μαραίνεται για σχεδόν τρεις μήνες. Το τι συνέβη κατόπιν είναι ασαφές. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο συνθέτης βρισκόταν σε κώμα για 48 ώρες όταν, στις 26 Μαρτίου 1827, εν μέσω άγριας καταιγίδας, ξαφνικά άνοιξε τα μάτια, ενώ μια αστραπή φώτιζε το δωμάτιο.

 

Ύψωσε το δεξί χέρι, έκανε γροθιά και έπεσε νεκρός. Πάνω από δέκα χιλιάδες άνθρωποι συνόδευσαν το φέρετρό του. Ο Μπετόβεν έγινε είδωλο για την επόμενη γενιά ρομαντικών συνθετών, που επικροτούσαν, όχι μόνο την έντονη κι εκφραστική μουσική του, αλλά και την άρνηση του να συμμορφωθεί με τις τάσεις της εποχής. Σήμερα τα θέματα και τα μοτίβα του αναγνωρίζονται αμέσως...-  

 

 

Γράψτε την άποψή σας

δεν βρέθηκαν σχόλια επισκεπτών...

Προσθέστε το σχόλιό σας

Ονοματεπώνυμο ή ψευδώνυμο  
Το e-mail σας (προαιρετικό - δεν δημοσιεύεται)  
Το σχόλιό σας

Ροή ειδήσεων

Να κι ένας δήμος που κερδίζει τη μάχη της τεχνολογίας! (Μακριά από δω...)

Έτοιμοι!

Ευρεία ειδησεογραφική κάλυψη στην πυρκαγιά ακατοίκητου σπιτιού στην Τρυπιά

Ο κόσμος αλλάζει κι όπως πάντα, κάποιοι μένουν πίσω...

Η Αμαλιάδα του Μπελογιάννη, κάνει λευκές νύχτες. Η Φιλαδέλφεια- Χαλκηδόνα επί Βασιλόπουλου, όχι!

No more Paradise, comrades...

«Όποιος κλαίει, είναι βλαξ»

Πολύτιμη η συμβολή των Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας της πόλης μας

«Ποτάμια» οι δρόμοι της πόλης- Πολλές οι κλήσεις στην Πυροσβεστική- Αγωνία για τη Σκρα

Να διορθώσει αμέσως ο δήμος τα προβλήματα στο θέατρο του ΠΠΙΕΔ

Θλιβερή πολιτική εντυπώσεων πάνω στα καμμένα κάνει ο Άρης Βασιλόπουλος!

Τι πρέπει να κάνει η κεντρική εξουσία και τι η αυτοδιοίκηση για να μην ξαναδούμε τέτοια καταστροφή

Παρέμβαση του Σωματείου Εργαζομένων του δήμου για την τραγωδία στην Ανατολική Αττική

Σε ποια σημεία της Αθήνας συλλέγονται είδη πρώτης ανάγκης για τους πυρόπληκτους

Η Μητρόπολη συλλέγει είδη πρώτης ανάγκης «για τους πυροπαθείς αδελφούς μας της Αττικής»

Δημοφιλέστερα άρθρα

«Ποτάμια» οι δρόμοι της πόλης- Πολλές οι κλήσεις στην Πυροσβεστική- Αγωνία για τη Σκρα

Παρέμβαση του Σωματείου Εργαζομένων του δήμου για την τραγωδία στην Ανατολική Αττική

Θλιβερή πολιτική εντυπώσεων πάνω στα καμμένα κάνει ο Άρης Βασιλόπουλος!

Σε ποια σημεία της Αθήνας συλλέγονται είδη πρώτης ανάγκης για τους πυρόπληκτους

Η Αμαλιάδα του Μπελογιάννη, κάνει λευκές νύχτες. Η Φιλαδέλφεια- Χαλκηδόνα επί Βασιλόπουλου, όχι!

Ο κόσμος αλλάζει κι όπως πάντα, κάποιοι μένουν πίσω...

Τι πρέπει να κάνει η κεντρική εξουσία και τι η αυτοδιοίκηση για να μην ξαναδούμε τέτοια καταστροφή

Να διορθώσει αμέσως ο δήμος τα προβλήματα στο θέατρο του ΠΠΙΕΔ

Πολύτιμη η συμβολή των Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας της πόλης μας

No more Paradise, comrades...

Μια Χαλκηδονιώτισσα, αναρωτιέται...

«Όποιος κλαίει, είναι βλαξ»

Έκρηξη αλληλεγγύης: Η Ελλάδα στο πλευρό των πυροπλήκτων- Συλλυπητήρια από τον Απ. Κόντο

Ευρεία ειδησεογραφική κάλυψη στην πυρκαγιά ακατοίκητου σπιτιού στην Τρυπιά

Η Μητρόπολη συλλέγει είδη πρώτης ανάγκης «για τους πυροπαθείς αδελφούς μας της Αττικής»

Η Αλήθεια Newsletter

Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο newsletter μας

Τελευταία σχόλια

Έτοιμοι!
Xρήστης: Ανωνυμος
@10:54 εχει χαθεί ήδη υπερπολύτιμος χρόνος. Ακόμη κι αν σχηματιστεί η dream team της τοπικής πολιτικής σκηνής (που δεν υπάρχει) δύσκολα θα ...

Ευρεία ειδησεογραφική κάλυψη στην πυρκαγιά ακατοίκητου σπιτιού στην Τρυπιά
Xρήστης: Dopios
Πω πω ανατρίχιασα....

Έτοιμοι!
Xρήστης: Μη βιάζεστε......
...... και θα γίνει ολοφάνερο, στο επόμενο διάστημα, ποιος θα είναι ο Δημοτικός Συνδυασμός που θα αξίζει την ψήφο μας! Λίγη υπομονή!...

Ευρεία ειδησεογραφική κάλυψη στην πυρκαγιά ακατοίκητου σπιτιού στην Τρυπιά
Xρήστης: ΝΑ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΓΟ!!!!
ΝΑΙ ΕΙΠΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΦΩΤΙΑ.. ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΛΥΨΑΝ ΤΟΝ ΠΡΕΖΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΗ ΦΩΤΙΑ??? ΑΥΤΟΣ ΕΙΧΕ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ 4ΜΗΝΟ ΚΑΙ ΠΑΡΕΝΟΧΛΟΥΣΕ Τ...

Έτοιμοι!
Xρήστης: ψηφίστε, σκουπίστε, τελειώσατε
και ποιον να ψηφίσουμε, για πες....

No more Paradise, comrades...
Xρήστης: Διαμαντής
@08.53 Αφού ξεμπερδέψουμε με τους διάφορους Μαδούρο ( και τους τοπικούς Μαδούρο τσέπης) μπορούμε να μιλήσουμε για τον ΟΑΚ. Θα έλεγα δε, να μ...

No more Paradise, comrades...
Xρήστης: ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
2.Πρέπει ωστόσο να του αναγνωρίσουμε μια λεβεντιά του Maduro. Δεν του φταίνε ΟΙ ΑΛΛΟΙ, ούτε Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΑΝΕΜΟΣ, ούτε τα ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ, ούτε που...

No more Paradise, comrades...
Xρήστης: ΠΡΟΒΟΚΑΤΟΡΑΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
1.Λοιπόν ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ) αποφάσισε να «αποβάλλει» τη Βενεζουέλα των 31.820.000 ανθρώπων του Maduro λες και ξαφνικά άν...

Ο κόσμος αλλάζει κι όπως πάντα, κάποιοι μένουν πίσω...
Xρήστης: ΘΗΡΑΜΕΝΗΣ
Καμιά «πάλη» καμιάς «τάξης» δεν θα καταργηθεί και κανένα «τέλος της ιστορίας» (όπως κι αν αυτάρεσκα το εννοούν οι μεν και οι δε) δεν θα ε...

Ο κόσμος αλλάζει κι όπως πάντα, κάποιοι μένουν πίσω...
Xρήστης: Ανώνυμος
@20.40 Τι ακριβώς κατάλαβες από αυτά που γράφω και μου απαντάς; Το απόλυτο τίποτα!...

Η Αμαλιάδα του Μπελογιάννη, κάνει λευκές νύχτες. Η Φιλαδέλφεια- Χαλκηδόνα επί Βασιλόπουλου, όχι!
Xρήστης: Κώστας
Είναι σε επαναστατικό camping τα παιδιά λογικά τέτοια εποχή μην τους ενοχλείτε! Καταστρώνουν σχέδια πως θα ρίξουν τον καπιταλισμό από τον επ...

Ο κόσμος αλλάζει κι όπως πάντα, κάποιοι μένουν πίσω...
Xρήστης: @(00:39)
Όταν ξεβρωμίσει ο δήμος από τον Βασιλόπουλο θα αποκτήσουμε το Άλσος που μας αξίζει. Και καθαρό και με πολύ περισσότερα δέντρα....

Ο κόσμος αλλάζει κι όπως πάντα, κάποιοι μένουν πίσω...
Xρήστης: @(23:21)
Αν πληρώνει η κάθε μικροεπιχείρηση τουλάχιστον 65% φόρο όχι εξευτελιστικές απολαβές αλλά κανά σάντουιτς θα τους δίνουν για να δουλεύουν. Χω...

Ο κόσμος αλλάζει κι όπως πάντα, κάποιοι μένουν πίσω...
Xρήστης: Ανώνυμος
Διάβασα μέχρις εκεί που ο αρθρογράφος μας αποκαλύπτει ότι οι απολύσεις γίνονται για τρείς βασικά λόγους ! Πρώτον διότι η επιχείρηση δεν πάε...

Η Αμαλιάδα του Μπελογιάννη, κάνει λευκές νύχτες. Η Φιλαδέλφεια- Χαλκηδόνα επί Βασιλόπουλου, όχι!
Xρήστης: Γιαννης
Τώρα που άρχισαν τα πρόστιμα για τις παρανομίες με τον σταθμό μεταφόρτωσης πολύ λίγα τα βλέπω τα ψωμιά του Βασιλόπουλου....

all rights reserved | developed & hosted by Jetnet ©